HOE WERKT DE QR-CODE
De QR-code (Quick Response Code) werd in 1994 door Masahiro Hara (ingenieur) ontwikkeld in Japan, in een dochteronderneming van Toyota. De bedoeling van het ontwerp was een tweedimensionale code om auto-onderdelen sneller en nauwkeuriger te kunnen opvolgen, omdat de traditionele barcode te veel beperkingen had. Zo had de barcode slechts een twintigtal karakters, maar ook de leessnelheid was een nadeel.
De QR-code kon honderden keren meer informatie opslaan en is 10 keer sneller te lezen.

Het ontwerp van de QR-code is geοnspireerd op het Aziatische bordspel "Go", waarbij data in twee richtingen (horizontaal en verticaal) wordt gecodeerd.
De ontwerper en Toyota besloten geen patentrechten op de QR-code af te dwingen. Hierdoor kon deze wereldwijd en gratis worden toegepast.
Het ontwerp (de vierkante vorm en de positie-detectiemarkers) werd ontwikkeld om snel en betrouwbaar te scannen, zelfs als de code vuil of beschadigd is.
Daar waar de gewone streepjescode alleen horizontale informatie leest, doet een QR-code dat zowel horizontaal als verticaal. Hierdoor kan hij veel meer data kwijt: van een simpele URL tot een compleet e-ticket of wifi-wachtwoord.
De samenstelling van de QR-code is geniaal!

In drie van de vier hoeken zie je grote vierkante blokken (Finder Patterns - Zoekpatronen). Deze helpen de scanner of je camera om de code te herkennen en te bepalen wat de boven- en onderkant is, zelfs als je je telefoon of scanner schuin houdt.
Bij grotere codes zie je ook kleinere vierkantjes (Alignment Patterns - Uitlijningspatronen). Deze zorgen ervoor dat de code ook leesbaar is als hij op een gebogen oppervlakte geplakt zit (zoals een blikje frisdrank).
Er zijn ook een soort stippellijnen tussen de grote vierkanten (Timing Patterns Timingpatronen). Zij vertellen de scanner hoe groot de "data-pixels" zijn.
Rond de 3 grote vierkante blokken vinden we ook nog 4 groepen van 7 blokjes die de versie van de QR-code aangeven (Version Patterns Versiepatronen). De versie van een QR-code geeft de grootte van de matrix aan. Die varieert van versie 1 met 21x21 blokjes tot versie 40 met 177x177 blokjes.

De witruimte rondom de hele code (Quiet Zone - Stille zone) is cruciaal voor de scanner om de code te onderscheiden van de omgeving.
Al de andere zwarte/witte blokjes noemen we modulepatronen en de versie-informatie vertelt de scanner hoeveel van deze vierkantjes er in het totale raster zitten.
Wanneer je de code scant, leest je apparaat de zwart-witte vierkantjes, decodeert het de binaire data en zet het terug om naar zijn oorspronkelijke vorm, zoals een website of contactinformatie.
QR-codes zijn ontworpen om heel robuust te zijn dankzij de zogenaamde Reed-Solomon-foutcorrectie.
Dit werkt heel indrukwekkend. Het is een wiskundig algoritme dat ervoor zorgt dat de code nog steeds werkt, zelfs als hij beschadigd of vuil is.
Een QR-code kan tot wel 70% schade verdragen.
Zo zie je regelmatig logos in het midden van een QR-code staan. Technisch gezien is zon code beschadigd, maar de foutcorrectie vult de missende informatie gewoon aan en houdt zo de code leesbaar.
Je kan zelf een QR-code maken door gebruik te maken van een QR-codegenerator. Hiervan zijn er verschillende online te vinden. Zelf maak ik meestal gebruik van de generator van het ZXing Project (zie verder).
Bij het gebruik van een online generator zal je heel dikwijls de keuze krijgen tussen een statische en dynamische QR-code.
Zoals de naam al aangeeft, slaan statische QR-codes informatie permanent op. Zodra je een QR-code genereert en downloadt, kan je de informatie niet meer bewerken of aanpassen. Statische QR-codes zijn ideaal voor toepassingen waar informatie zelden hoeft te worden bijgewerkt, zoals URLs van websites of wifi-wachtwoorden.
Dynamische QR-codes bieden een bredere functionaliteit in vergelijking met statische codes. Na het genereren van de QR-code bieden ze meer flexibiliteit bij het bewerken van de inhoud en het ontwerp. Ze hebben ook trackingmogelijkheden, waarmee je scanstatistieken kan verzamelen.
Voor de meest gebruikte doeleinden volstaat echter de statische versie
Wat kunnen we opslaan in de statische QR-code?
URL's & Links: Verwijzingen naar websites, portfolio's of sociale mediaprofielen (Instagram, LinkedIn).
Platte tekst: Korte berichten, serienummers of notities (tot 7089 numerieke of 4296 alfanumerieke tekens).
Wifi-inloggegevens: Netwerknaam (SSID) en wachtwoord voor automatische verbinding.
vCard (Contactgegevens): Naam, telefoonnummer, e-mail en bedrijfsgegevens direct opslaan in de telefoon.
E-mail: Een voorgeprogrammeerd e-mailadres, onderwerp en bericht.
Telefoonnummer: Direct een oproepnummer openen.
SMS/Twitter: Een vooringesteld SMS-bericht of een Tweet.
Locatie: Een Google Maps-adres.
Bitcoin: Wallet-adressen voor transacties.
Hoe een scanner het leest:
· De camera detecteert de drie positiemarkeerders
· De oriλntatie en grootte worden bepaald
· De blokjes worden gelezen als nullen en enen
· De binaire data wordt teruggezet naar tekst, een URL, of andere informatie
· De foutcorrectie controleert of alles klopt
Gratis QR-codegenerators zijn onder meer:
·
QRCode
Monkey (QRCode
Monkey):
Verreweg de populairste. Je kan kleuren aanpassen, je eigen logo in het midden
zetten en de vorm van de blokjes veranderen. De kwaliteit is hoog genoeg voor
drukwerk (vectorbestanden).
·
GoQR.me
(GoQR.me):
Een van de oudste en meest simpele sites. Geen poespas, werkt altijd. Ideaal
als je gewoon snel een zwart-witte code nodig hebt.
·
QRStuff
(GoQR.me):
Goed voor specifieke taken, zoals een code die direct een FaceTime-gesprek
start of een PayPal-betaling klaarzet.
·
Zxing-project
(zxing.appspot.com/generator):
Een open-sourceproject. De mogelijkheden zijn uitgebreid, vooral voor
ontwikkelaars die QR-functionaliteit in applicaties willen integreren.
QR-code van Flanders Computer Club

FVG
(Geraadpleegde bronnen: Me-QR, TrueQRcode, Timelessdesign, Wikipedia)
Oudere artikels kan u op onze website raadplegen via Publicaties >> Nieuwsflashes